5% – Johnson & Johnson (JNJ)

10% – Bijou Brigitte (BIJ)

10% – Microsoft (MSFT)

-Bedrijf is flinke tijd genegeerd vanwege populariteit van o.a Apple en Google. Er is de opvatting dat er maar 1 de beste kan zijn.
-Microsoft heeft nog steeds een enorm marktaandeel terwijl de koers van het aandeel flink is weggezakt.
-Hoge cashflow
-Flinke inkoop van eigen aandelen.
-Groei mogelijkheden door o.a de Lumia.
-Bij huidige koers een dividend van 3,28%

De kans dat het aandeel verder weg zakt acht ik niet zo groot en zou het aandeel juist nog aantrekkelijker maken.

Garmin LTD (GRMN)

GRMN heb ik op 6 december 2010 gekocht voor $31,61 en zojuist verkocht voor $35,50. In totaal ontvingen we $1,2 dividend. Hierdoor komt het uiteindelijke rendement uit op 16,1% over 322 dagen (dat is 18,25% op jaarbasis). Niet slecht!!

Apollo Group (APOL)

Aangeschaft op 30 november 2010 voor $33,82 en zojuist verkocht voor $48.26 Hierdoor komt het uiteindelijke rendement uit op 42,26% over 328 dagen (47.5% op jaarbasis). Dit is een prachtig rendement!

Op dit moment bewaar ik mijn cash even op een spaarrekening. Ik wacht rustig af tot dat er weer een mooi koop moment ontstaat.

Daarom heb ik vandaag mijn positie met 184% vergroot tegen een koers van 65 euro. Hierdoor komt mijn gemiddelde prijs voor dit aandeel uit op 72,32 euro.

Mocht de prijs verder zakken dan breid ik mijn positie nogmaals uit!

Positieve punten van dit aandeel zijn:

-Hoog dividend rendement van circa 9%.
-Simpel business model
-Schulden vrij
-Inkoop van eigen aandelen
-Familie bedrijf (bezit meer dan 50% van de aandelen)

Dit is een mooi aandeel, zonder schulden, hoog dividend en een simpel business model. Vooral het dividend van circa 7% is erg aantrekkelijk.

Waarschijnlijk hebben meer mensen deze vraag. Het lijkt mij daarom een goed idee dit eens toe te lichten.

Inkomsten en uitgaven VS.
In 2010 had de VS 4296 miljard aan uitgaven en ontving het 2216,5 miljard aan belastingen. Kortom de VS had dus een tekort van 2080 miljard.
Voor elke dollar die ze ontvingen, spendeerden ze 1.93 dollar. En hier komt bij dat dit tekort al jaren (steeds sneller) oploopt. (bron fms.treas.gov)

Voor dit jaar is de situatie niet beter dan vorig jaar. De VS moet dus opnieuw flink geld lenen om het tekort te financieren. Hierdoor neemt de totale schuld meer en meer toe.

Op 20 April 2011 bedraagt de totale schuld 14.262.707.000.000 dollar oftewel 14,26707 biljoen) (bron fms.treas.gov, TABLE III – C)

Dat komt neer op een schuld van ongeveer 46000 dollar per inwoner.

De VS leent dit geld door het uitgeven van staatsobligaties tegen een bepaalde rente.

Schuldenplafond.
Om de toename van deze schuld enigszins binnen de perken te houden, heeft het congres in de VS hierover afspraken gemaakt. Op dit moment hebben ze het maximale schuldenplafond van de VS gelimiteerd tot 14,294 biljoen.

Je ziet dus dat deze limiet bijna bereikt is, waarschijnlijk al voor het einde van deze maand of anders volgende maand. In theorie mag de VS dan geen geld meer lenen. Het zou ook betekenen dat ze niet meer aan al haar betalingsverplichtingen kan voldoen. Als gevolg zou Amerika kunnen “defaulten”  (het niet betalen van de rente) op de lopende staatsobligaties.

In de geschiedenis werd deze schuldenplafond telkens verhoogd,  zodat de VS  kon doorgaan met geld lenen en zo aan haar betalingsverplichtingen kon blijven voldoen. Maar op dit moment is de afkeer voor het nogmaals verhogen enorm, want steeds meer mensen worden zich bewust dat het zo niet verder kan.

Bezuinigingen
Een aantal weken geleden was er onenigheid  tussen de Democraten en de Republikeinen in het Amerikaanse Congres over de mate van bezuinigingen. De ene partij wilde 60 miljard bezuinigen en de andere maar 30 miljard. Er is uiteindelijk een akkoord bereikt van 38 miljard dollar.

De VS moet veel sneller met geloofwaardige maatregelen komen om de schuld en het tekort omlaag te brengen, want 38 miljard bezuinigen op een tekort van 2080 miljard wekt natuurlijk geen vertrouwen. Er komen namelijk steeds meer signalen dat het vertrouwen in de Amerikaanse schuldenpositie  minder wordt.

AAA Rating
Afgelopen maandag kwam ratingbureau Standard & Poor’s (S&P) met een negatief vooruitzicht voor de Amerikaanse AAA (triple A) rating. S&P gaf aan bezorgd te zijn over het hoge begrotingstekort en de oplopende overheidsschuld. Het was een waarschuwing voor de VS dat ze haar begrotingstekort op orde moet krijgen, omdat anders de AAA rating in gevaar komt. Ratingbureau S&P is een Amerikaanse kredietbeoordelaar en wordt als zeer betrouwbaar gezien. Of ze ooit werkelijk de rating van hun eigen land gaan verlagen valt nog te bezien. Het voelt voor mij wel een beetje als een slager die zijn eigen vlees keurt.

Een AAA rating is de veiligste rating/status die een land kan hebben. Het is een oordeel over de kredietwaardigheid van het land in de vorm van een “rapportcijfer”. Met een AAA rating wordt de kans geschat dat het nakomen van de betalingsverplichtingen op obligaties zonder problemen worden voldaan. Een land met een veilige status kan met een lage rente (goedkoop) geld lenen op de kapitaalmarkt. Wordt een rating verlaagd, dan gaat de rente de lucht in. Hoe minder vertrouwen, hoe hoger de rente, dit is wat bij Griekenland, Portugal en Ierland gebeurde.

Landen als Griekenland, Ierland en Portugal doen het in verhouding zelfs beter dan de VS en in deze euro landen lopen de tekorten inmiddels terug. Dat een land met zo’n schuldenpositie en een jaarlijks groeiend tekort als de VS nog steeds tegen een lage rente geld kan lenen is uniek. Het grote voordeel van de VS is dat het de grootste economie van de wereld is en dat de dollar nog steeds geldt als wereld reservemunt.

Meer bezorgdheden
China de grootste houder van Amerikaanse staatsobligaties heeft ook aangegeven bezorgd te zijn. Ze hebben in februari 2011 zelfs hun positie wat afgebouwd. (bron fms.treas.gov)

Pimco, de grootste obligatiebelegger ter wereld, heeft haar Amerikaanse staatsobligaties allemaal verkocht. Ze hebben onlangs zelfs een short-positie opgebouwd.
Dat wil zeggen dat als de rente, die de Amerikaanse overheid moet betalen, fors oploopt, Pimco hieraan verdient.

Mocht de vraag naar Amerikaanse staatsobligaties afnemen, dan gaat de rente automatisch de lucht in, maar het omgekeerde geldt ook.

Om extra vraag te creëren en dus een lage rente, heeft de Amerikaanse centrale bank, de Federal Reserve (Fed), besloten het Quantitative Easing 2 (QE2) programma te starten.
Dit programma houdt in dat ze vanaf november 2010 maandelijks 75 miljard aan Amerikaanse staatsobligaties hebben gekocht. Straks in juni dit jaar loopt dit programma af. Sinds QE2 is de Fed uitgegroeid tot de grootste koper van Amerikaanse obligaties. Van de nieuwe uitgegeven obligaties werd in het laatste kwartaal van 2010 meer dan de helft gekocht door de Fed.

Dit is geen gezonde situatie. In feite koopt een land z’n eigen schuld en wordt er geld uit het niets gecreëerd.

Vooruitzichten
De vooruitzichten zijn dus niet goed. De kans dat de rente in de nabije toekomst gaat stijgen is vrij groot. En wat gaat er gebeuren als QE2 straks stopt? Ik zou het niet kunnen voorspellen. Andere landen zullen dan weer meer staatsobligaties moeten kopen.  Of ze dat tegen het huidige rente percentage willen is nog zeer de vraag. Misschien start de Fed wel weer met  een QE3 pakket, wat extra druk op de dollar betekent.  Door deze onzekerheid zie je de dollar de afgelopen weken steeds zwakker worden. Toch zou het zelfs goed kunnen dat de dollar sterker gaat worden wanneer QE2 afloopt.

Maar al met al zijn de vooruitzichten voor Amerikaanse staatsobligaties niet goed en blijf ik er van af.

Mocht het ooit tot (grote) spanningen komen, dan gaan de beurzen hier op reageren en ontstaan er hopelijk voor ons geweldige koopkansen.

We wachten rustig af.

Doordat de beurzen vandaag zakten in verband met de gebeurtenissen in Fukushima (Japan) heb ik besloten om een eerste positie in JNJ te nemen.

Graag zou ik voor mijn lange termijn portefeuille een groot gedeelte in JNJ willen hebben.

Grote cashcow reuzen als JNJ staan niet vaak in de uitverkoop. De aankoopkoers van vandaag is een faire prijs en beschouw ik niet als goedkoop.

Mocht de koers verder doorzakken en nog aantrekkelijker worden, dan breid ik mijn positie uit.

JNJ voor deze prijs is in mijn ogen aantrekkelijker dan geld op een spaarrekening.

“Wij streven naar verantwoord beleggen tegen een aanvaardbaar risico.”

“Voor elk risicoprofiel hebben wij een passend beleggingsproduct.”

Als je dan de adviseur vraagt wat er bedoelt wordt met “risico”, dan krijg je meestal een definitie als markt risico te horen, waarmee ze het risico bedoelen dat je investering in waarde daalt en je hierdoor geld verliest. Bijvoorbeeld: Wanneer je vandaag aandelen koopt, dan loop je het risico dat de prijs hiervan morgen of zelfs volgend jaar lager zal zijn dan prijs die jij hebt betaald. Als dat gebeurt dan eindig je met minder geld dan toen je begon. Het zou dan beter geweest zijn om helemaal niet te beleggen, of een minder risicovol product te kopen (obligaties).

Maar hier is iets dat je moet weten. Markt risico (dalen van de prijs) is niet het soort risico waar je je mee bezig moet houden. Hoewel de brochures en adviseurs je anders doen geloven (anders zouden ze hun producten nooit verkopen) is dit soort risico voor een value belegger helemaal niet relevant.

Voor een value belegger zit er alleen risico in het te veel betalen voor een aandeel/investering. De waarde van je investering is in dat geval feitelijk lager dan de prijs die je ervoor hebt betaald. Het risico van te veel betalen geldt voor allerlei soorten investeringen zoals aandelen, obligaties, huizen, auto’s enz. Warren Buffett zegt “Price is what you pay. Value is what you get!“

Als je goed onderzoek hebt gedaan naar de investering die je wilt kopen, dan weet je ook of deze investering over- of juist ondergewaardeerd is. Wanneer je iets kunt kopen dat ondergewaardeerd is, dan lig jij niet wakker van prijsschommelingen. Je hebt iets gekocht voor 50 cent wat in werkelijkheid 1 euro waard is. Een dalende prijs is hierdoor geen risico. Mocht de prijs dalen dan zul je eerder blij zijn, doordat je het nu nog goedkoper kunt (bij)kopen. Het risico voor een value belegger zit in het maken van een foute analyse, waardoor de waarde die jij toekent aan een aandeel hoger uitvalt en je het risico loopt te veel te betalen.

Tenslotte nog een voorbeeld om dit artikel mee af te sluiten. Een algemene aanname is dat staatsobligaties worden gezien als veilige investeringsproducten met een laag markt risico (dalen van de prijs). Dit is onjuist. Staatsobligaties hebben niet per definitie altijd een laag markt risico, want ook hiervan kan de prijs flink dalen. Neem bijvoorbeeld de Amerikaanse staatsobligaties. Die zijn in mijn ogen op dit moment sterk overgewaardeerd. De kans dat deze in waarde gaan dalen is groot. Risico heeft dus niks met het product te maken, maar alles met de (te hoge) prijs die je ervoor betaalt

]]> http://www.primevalue.nl/beleggen-en-risico/feed/ 0 http://www.primevalue.nl/emoties-en-aandelenkoersen/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=emoties-en-aandelenkoersen http://www.primevalue.nl/emoties-en-aandelenkoersen/#comments Tue, 11 Jan 2011 22:02:40 +0000 admin http://www.primevalue.nl/?p=223 Het is onmogelijk om de waarde van een bedrijf te bepalen door naar de aandelenkoers te kijken.

De prijs van het aandeel moet je alleen gebruiken om te profiteren van kansen op de beurs als deze zich voor doen. De prijs vertelt je niets over hoe het bedrijf presteert. Over een lange periode (jaren) kun je de prijs wel gebruiken als indicator, omdat prijs op lange termijn altijd de onderliggende waarde volgt. Op korte termijn (dagen, weken, maanden), is de prijs niets meer dan het sentiment van speculanten en de markt, die juist een korte termijn visie hebben.

Een prachtig voorbeeld hiervan is wat er vandaag met Apollo Group (APOL) gebeurde.
Dit aandeel heb ik trouwens op 30 november 2010 gekocht (zie http://www.primevalue.nl/apollo-group-apol/).

Vrijdag 7 januari was de slotkoers $37.98 en de maandag erop (gisteren) sloot het uiteindelijk op $35.94. Dat is een daling 5.37%. De laagste dagkoers van gisteren was zelfs $34.43 De markt zag het dus gisteren kennelijk niet meer zitten met Apollo Group.

Vandaag (een dag later) heeft hetzelfde aandeel een slotkoers van $40.74. Dat is een stijging van 13.36% op 1 dag. De hoogste dagkoers lag zelfs op $41.25. De markt was vandaag juist heel positief  gestemd over Apollo Group.

Dit is dus een prachtig voorbeeld, van hoe markten op korte termijn kunnen reageren. Ze handelen op basis van emoties en nieuws, waardoor de prijs van een aandeel heen en weer geslingerd wordt.

En betekent dit dat de waarde van Apollo Group, het bedrijf, afnam of toenam? Nee, hoor! Het bedrijf Apollo Group functioneerde gisteren niet veel anders dan vandaag. Het had gisteren waarschijnlijk hetzelfde aantal studenten, opleidingen, leerinstituten en werknemers als vandaag.

Het is zinloos om aan de hand van een aandelenkoers de waarde van het bedrijf te bepalen. Hiervoor moet je de kwartaal en jaarverslagen lezen. Hou je hoofd dus koel wanneer je aandeel 20% in de min staat en vertrouw op je eigen analyse.

De free cash-flow is juist een heel belangrijk getal. Hieraan kun je zien of een bedrijf gezond is of niet. Dit is namelijk het geld dat een bedrijf overhoudt, nadat alle onkosten en rekeningen zijn betaald. Een gezond bedrijf heeft een stijgende en positieve free cash flow.  Je kunt dit op de volgende manier vergelijken met je eigen situatie. Stel je ontvangt 2000 euro per maand aan loon, dit zijn je earnings en is het getal dat analisten zo belangrijk vinden. Maar je moet nog boodschappen doen, de telefoonrekening en huur moeten betaald worden en je wil nog graag op vakantie. Laten we zeggen dat je na aftrek van al deze kosten 250 euro in de maand overhoudt en op je spaarrekening kunt zetten. Deze 250 euro is je free cash-flow. Door alleen naar de earnings te kijken weet je niet of het bedrijf gezond is. De free cash-flow is het levensbloed van elk bedrijf. Van een Coca Cola tot de kruidenier om de hoek, uiteindelijk gaat het erom hoeveel geld er aan het eind van het jaar overblijft.

Er zijn genoeg bedrijven met een positieve EPS en een negatieve cash-flow. Dat wil zeggen dat het bedrijf dus meer geld uitgeeft dan het ontvangt. In zo’n geval kunnen er dan 2 dingen gebeuren. Het bedrijf moet drastisch het roer omgooien en snoeien in de kosten, of ze gaan uiteindelijk failliet. Bij een negatieve cash-flow hoeft een bedrijf niet gelijk failliet te gaan. Door nieuwe aandelen uit te geven en/of nieuwe leningen af te sluiten kunnen ze het een hele tijd volhouden. Het is dus makkelijk om in zo’n valkuil te trappen door alleen naar de EPS te kijken. Bedrijven met een negatieve free cash-flow moet je gelijk links laten liggen, want zulke bedrijven zitten jouw geld te verbranden en zijn aan het interen. In zulke bedrijven zijn we niet geïnteresseerd.

Er zijn helaas genoeg voorbeelden van boekhoudschandalen waarbij de EPS kunstmatig hoog werd gehouden. Een goed voorbeeld hiervan is Enron in de jaren 90. http://nl.wikipedia.org/wiki/Enron. Als je destijds gekeken had naar de free cash-flow dan had je dit al ver van te voren zien aankomen.

Voor Warren Buffett zijn getallen zoals P/E en EPS daarom niet belangrijk.